Ulice Ankh-Morpork

Kor · Moderator Wiek: 30 Dołączył: 25 Kwi 2004 Skąd: Mstuff

Ilustracje mogłyby być tylko kolorowe i byłoby super.

VenaKruczowłosa · VIP Dołączyła: 03 Lut 2005

PWC zdaje się dostał za tłumaczenie Pratchetta nagrodę Stowarzyszenia Tłumaczy Polskich, ale pewnie jest tam banda ignorantów, co się nie zna... :mrgreen:

Aida · Gość

Kor · Moderator Wiek: 30 Dołączył: 25 Kwi 2004 Skąd: Mstuff

Z całym szacunkiem Aido, ale chyba Ci się pomyliły i to dokumentnie 2 akronimy, mianowicie PWC i DMG. To właśnie w KPN, musiałem czytać po 2x, żeby zrozumieć, co autor miał na myśli. albo co miał tłumacz na myśli. W Kocie..., czy w innych przekladach PeWuCa tego nie uświadczyłem (no dobra, raz się chyba zastanawiałem i mi eweidnetnie nie pasowało, i jakoś po polsku nie było, no ale raz na ponad 20 książek to trochę mało, rzec by można: takie nic)

Poza tym, co do samej melodyki, to ciężko jest o niej mówić na podstawie tekstu czytanego. Owszem, można, ale jeżeli brak ci melodyki, to najwayraźniej, czytasz ze złą intonacją. Melodykę można stwierdzić w piosence, w wierszu, w słowie słyszanym. W prozie czytanej, jak dla mnie, to melodyka przekształca się w logicznosć zdania, czyli to, czy zdanie ma sens.

Pamiętam, że w NGN nie mogłem za Chiny Ludowe zakumac jednego zdania (albo było tak sforumowane, ale było w nim za dużo zdań podrzędnych) ale równie dobrze ktoś mógł nie zrozumieć o co chodziło w stu zdaniach z NGN, bo zwyczajnie, przeczytał je wszystkie tak samo: z tym samym akcentem, monotonnie, w tym samym tempie, cały czas jadąc na dominancie - sam bym nie zrozumiał.

Trudność w przekładzie i właśnie w melodyce (IMHO) to to, że jeżeli się tłumaczy dokładnie, prawie słowo w słowo, to owszem, uzyskuje sie tekst zgodny z oryginałem, pozornie dobrze przetłumaczony, tylko że właśnie wtedy traci się melodykę. Bo to samo zdanie powie, zachowując jego sens, powie się inaczej po polsku, a inaczej po angielsku. Tak właśnie robi (IMO) DMG - jest to trochę drętwe i trzeba, a przynajmniej ja muszę, po kilka razy czytać ten sam tekst, co juz świadczy o czyimś błędzie, albo pisarza, albo tłumacza. A z kolei, jak zapewne większość z nas wie, PWC, nie trzymając się tak wiernie oryginalnym <ważna>słowom</ważne> przekłada po prostu na polski, rozibjając zdania, ujmując je tak, jakby ujął to zdanie Polak, bo to on będzie czytał ksiażkę, lokalizując niekiedy.

Te wszystkie zabiegi i pewnie inne, o których nie mam pojęcia, powodują to, że czytam Pratchetta normalnie. Przypuszcam, że jakbym nie wiedział, to myślałbym, że to jakiś genialny Polak napisał - co chyba jest tym, o czym marzy każdy tłumacz, tłumacząc.
No chyba, że źle rozumię kwestię melodyki, to sie chętnie pospieram :wink:

Wiadomo, każdy jest omylny, ale jak ostatnio zaglądałem na rec.gry, czy jakąś iną listę dyskusyjną o przygodówkach, to w kilku wątkach natknąłem się na zdania typu:
- Szkoda że nie ma spolszczenia do tej przygodóki.
- I dobrze, że nie ma, bo by tylko spaprali.
- Wcale niekoniecznie, jakby sie tym zajął ten tłumacz od Pratchetta, albo ten od dubbingu w Shreku i Madagaskarze, to bym kupował w ciemno.

Vanti

Gadzinisko

Może nie najlepszych, ale tych, którzy dobrze tłumaczą DOBRE książki. Jak facet tłumaczy książki w stylu "Fascynujące studium koronkarstwa" to nawet jeśli dobrze to tłumaczy to uznania raczej nie zdobędzie.

VenaKruczowłosa · VIP Dołączyła: 03 Lut 2005

To zależy u kogo, bo u koronczarek z pewnością! :wink:

Ale oczywiście kino i telewizja są medium potężnym, więc dobrzy tłumacze filmowi są chyba najbardziej znani: Tomasz Beksiński, Bartosz Wierzbięta, albo (choć miewała solidne wpadki) Elżbieta Gałązka-Salamon.