Ulice Ankh-Morpork

Słupek · VIP Wiek: 21 Dołączył: 29 Kwi 2004

To moze zapytajmy go, czy czuje się Śmiercią?

W sumie, Bill G. tak jak śmierć, przez swój Windows 95, 98 a przede wszystkim ME, powodował płacz i zgrzytanie zębów.

A tego micro mózgu nie widziałem, ale zagranie nieczyste. Bo sumienia to może Gates nie ma, ale mózg (głowę do interesów) na pewno.

Jak myślicie, co by się stało, jeśliby jednak kiedyś Śmierć szukając celu założył firmę, która stałaby się potentatem na jakimś nowym rynku? Wtedy byłoby ciekawie, a zbieg okolicznosci stałby się samospełniającym proroctwem

Mattiah · Wiek: 21 Dołączył: 03 Lut 2006 Skąd: Al Khali

settler · Pirat Rabarbar Dołączył: 14 Lut 2004 Skąd: Gdańsk

Słupek · VIP Wiek: 21 Dołączył: 29 Kwi 2004

Kor · Moderator Wiek: 30 Dołączył: 25 Kwi 2004 Skąd: Mstuff

Uboot

Łukasz

Swoją drogą to pomysł z założeniem przedsiębiorstwa przez ŚMIERĆ jest ciekawy. Mógłby odejść ze starej pracy i założyć konkurencyjną firmę 'przeprowadzkową'. :mrgreen:

settler · Pirat Rabarbar Dołączył: 14 Lut 2004 Skąd: Gdańsk

Słupek, tylko, ze mi sie nie widzi, zeby Śmierc byl kretynem.
Co do inteligencji emecjonalnej, to jej tez nie stwierdzilem o Gumpa. To, ze chlopak jest dobry, wcale nie wynika z inteligencji. Czemu? Poniewaz on nie zastanawia nad tym co robi. Obiecal? To musi tak zrobic i tyle.
Wlasnie o to w tym filmie chodzi. Ukazanie czlowieka, ktory przypadkiem (i zdolnoscia szybkiego biegania), a takze czysta, nieskrepowana mysleniem dobrocia, dochodzi do sukcesu.
Podstawa tej intel;igencji emocjonalnej jest empatia, ktora Forrest posiada w ilosci "ujemnej".

Wracajac jednak do tematu, to emerytura Śmierci moglaby polegac wlasnie na jakiejs spokojnej, powtarzalnej pracy. Chocby przedsiebiorcy pogrzebowego na wsi

. Ale to juz pokazal Pratchett.

Kor · Moderator Wiek: 30 Dołączył: 25 Kwi 2004 Skąd: Mstuff

Bill - rachunek, który wg Rincewinda jest ostateczną rzeczą jaka zostanie na końcu świata. W Eryku to było.

Brama - portal, furtka, ogólnie przejście do innego świata, wymiaru, zakończenie żywota.

Whisper · Dołączyła: 27 Lut 2006

podobal mi sie tekst o tym dlaczego mowi wielkimi literami, "BO TAK JEST ZABAWNIEJ" :twisted:

Elaine · Wiek: 23 Dołączyła: 15 Wrz 2006 Skąd: ziemie śląskie

ŚMIERĆ, jestem na tak!
Zdecydowanie moja ulubiona postać z książek Terrego. Szalenie podoba mi się przedstawienie graficzne ŚMIERCI według pana Kidby'ego . Jeden z takich obrazków właśnie wisi tuż koło mnie na ścianie. Kiedy zasypiam widzę ŚMIERĆ, kiedy się budzę rano widzę ŚMIERĆ.

Tak, to zwykle bardzo optymistycznie nastawia mnie do życia.

Czym sobie zasłużył pan ŚMIERĆ na bycie moim ulubionym?
Przede wszystkim swoją ludzkością. Jest bardziej ludzki niż większość ludzi. Jest szczery i naturalny. Nie odgrywa żadnych ról. Rozumuje życie przez pryzmat swojej niewiedzy o praktycznym aspekcie tego życia. Wysuwa niezwykle interesujące wnioski, wydawałoby się, że oczywiste, ale jednak nikt poza nim o nich nie myśli. Po za tym bardzo wdzięcznie sprawuje się w sprawach zawodowych. Chce być miły i delikatny dla swych klientów. Bardzo ładnie jest to przedstawione w Piramidach, kiedy to ŚMIERĆ opowiada, że chcąc zrobić przyjemność ludziom przebierał się za ich dokładne wyobrażenie ŚMIERCI. Może wpływ ma na to też, że pierwszą książką Pratchetta, która mnie zauroczyła był "Kosiarz" i to właśnie dzięki głównemu bohaterowi zakochałam się w tym autorze.

pozdrawiam, Elaine

Blek_Rajder · Wiek: 23 Dołączył: 14 Lut 2005

Faktycznie, ŚMIERĆ jest genialny, w "Wiedźmikołaju" też trzyma formę (szczególnie w tych dwóch wyróżnionych przeze mnie fragmentach - z dziewczynką z zapałkami i ze starcem), to jego "dosłowne" rozumienie, czy raczej nierozumienie ludzkości jest wielkim plusem.

Ale na stołku "1 st" w moich ulubionych postaciach z ŚD musi pmieścić się jeszcze kwestor ze swoim pudełeczkiem na Pigułki z Suszonej Żaby

Ghosty · Dołączyła: 02 Gru 2006 Skąd: z Burtonlandii

Wspaniały...eee...wspaniała istota. Wyjątkowo zbliżona charakterem do twardego dyrektora podstawówki, próbującego poznać zasady gry w Pokemon Tazo.

Jeżu, jakie mądre słowa z mej klawiatury wypłynęły.
Aż dziw bierze.

Marilla · Dołączyła: 29 Lis 2006 Skąd: Z piekła rodem...

Tak, Smierć to postać nietuzinkowa. Jest ciekawski, jest inteligentny i trzeźwo myśli. Próbuje być człowiek,a przecież tak naprawdę ta litość, którą czasem odczuwa (vide Wiedźmikołaj) jest jak najbardziej ludzka...
Ja tam Smierć lubię, owszem...ale Jego wszyscy lubią. I tak wolę HEXa:P
Ciekawym aspektem jest Ysabel- jakim cudem Smierć Ją zaadoptował? Hm...znów litość?
Możliwe.
Jego rozmowy z Albertem albo z Susan są rozbrajające...

Agutii · Wiek: 19 Dołączyła: 11 Maj 2006 Skąd: Skądś na pewno

Dla mie Śmierć jest myślicielem zagubionym wśród nowych zasad, które ciagle utrudniaja mu pracę (np. zas. nieoznaczalności). Co do jego zmian... :-k

Są kolejnym urozmaiceniem zmuszającym do wysilenia mózgownicy

Mimo wszystko Śmierć był, jest i będzie w czołówce moich ulubionych bohaterów. Nic i nikt tego nie zmieni. Bo przecież jak można nie lubić filozofa o kościstych kolanach??

PS: Do dziś ubolewam nad zaniedbaniem postaci Śmierci w książce "Na glinianych nogach"

Kor · Moderator Wiek: 30 Dołączył: 25 Kwi 2004 Skąd: Mstuff

Szkoda, że Pratchett już tak rzadko wykorzystuję postać Śmiercia

Gadzinisko

Aida

Taak, wetknięcie w jedno miejsce Babci, Vetinariego i Śmiercia wypaliłoby gejzer w żółwiu...

Kor · Moderator Wiek: 30 Dołączył: 25 Kwi 2004 Skąd: Mstuff

Ja miałem na myśli częstsze pojawianie się Śmiercia przy eee... zgonach. Nie to, żeby bohaterami byli Vimes, Rinso i Babcia Esmeralda. Np. W CJ, albo w PE, nie pojawiał się przy kazdym zgonie, o ile mnie pamięć nie myli. A szkoda.

Agata_G

No, ale jeśliby się pojawiał, to w końcu stałoby się nudne. Bo jego spotkania z "klientami" odbywają się właściwie wg. jednego schematu - dusza przyjmuje do wiadomości, że ciało nie żyje, krótko rozmawia ze Śmiercią, po czym (nie zawsze, ale jak dla mnie odrobinę za często) pyta się: co dalej? Czytelnik nie zna odpowiedzi, dusza ją poznaje, po czym zostaje zabrana przez Śmierć. Na szczęście taki schemat nie powtarza się za często, bo w końcu ile można wymyślić wariantów tego samego?

Dla mnie najciekawsze są te króciutkie "wejścia" Śmierci - np. kiedy zostaje przywołany przez magów (Ashk - Ente <swoją drogą ta nazwa zawsze kojarzyła mi się ze "spopieloną kaczką" - takie małe naleciałości angielsko - niemieckie - nie zwracajcie uwagi :mrgreen:

) albo tańczy w korowodzie na zabawie (co prawda i to powoli staje się nudne, bo kto go tyklo rozpozna, natychmiast się go boi - na szczęście w tym wypadku brak wyobraźni Ridcully'ego - a co za tym idzie, jego "nieulękłość w obliczu Śmierci" :wink:

są odświeżające).