Ulice Ankh-Morpork

I.Inni · Wiek: 20 Dołączył: 09 Wrz 2004

A oto moje ff, czyli ŚD bardziej na poważnie (acz niepozbawione odrobiny humoru):

Padało. Właściwie to lało jak z cebra.
Komendanta Samuela Vimesa nie obchodziło to. Ważne było, by się ukryć. By się schować. Wszystko jedno gdzie.

Nie mógł liczyć na Marchewę, Anguę, czy nawet na Nobby'ego. Nie mógł liczyć na nikogo.

Biegł ulicą Pomniejszych Bóstw, gdy nagle zauważył ciemny zaułek, w którym być może On, nie znajdzie jego, Vimesa. Czymkolwiek by On nie był. Wbiegł do niego. Nie było to najrozsądniejsze posunięcie, ale Vimes już dawno przestał myśleć racjonalnie.

Przykucnął za beczką. Odetchnął głęboko. No dobrze, pomyślał. Czas uporządkować fakty.
Zaczął przypominać sobie wydarzenia ostatnich dni, jednak przerwał mu dźwięk wyjmowanego z pochwy miecza. Vimes odwrócił się. Tak. Nie mylił się. Stał tam On. Trzymał miecz wyciągnięty w stronę komendanta. Zamachnął się, a Vimes już wiedział, że nikt nie przybędzie mu z pomocą... Wszystko mogło potoczyć się inaczej... Inaczej...

Ale zaczęliśmy w złym momencie. Zaczęliśmy od końca, a szanujące się opowieści powinny zaczynać się od początku. A ta historia zaczyna się dwa tygodnie temu, w mieście Ankh-Morpork, którego mieszkańcy nie spodziewali się, że ich życie zmieni się radykalnie. I to nie na lepsze.

c.d.n.

Kor · Moderator Wiek: 30 Dołączył: 25 Kwi 2004 Skąd: Mstuff

Bardzo ciekawy wstęp, naprawdę ciekawy I.Inni. Rzeczywiście, jestem ciekawy, jak dalej będzie z humorem, czy będzie śmiesznie, czy poważnie.
Miało jednak być konstruktywnie, to będzie:

Monkey · Wiek: 21 Dołączyła: 22 Lip 2004 Skąd: Kwidzyn/Toruń

Tylko jedno: mam wrażenie, że począteczek taki bardzo podobny do początku gry Discworld Noir, tam dokładnie tak samo to wyglądało, no tylko nie wiadomo było kim był główny bohater.
Nie jest to dużo. Żeby dać pochlebną/nie pochlebną 8-)

opinię potrzeba więcej.
Poprosimy dalej.

I.Inni · Wiek: 20 Dołączył: 09 Wrz 2004

Padało. Właściwie to lało jak z cebra.
Wykładowcy ostokreodyrantycznej kultury dartianów nie przeszkadzało to. Nic nie mogło mu przeszkodzić.

Przygotowywał się do tego dnia od dawna. Pewnego dnia, usłyszał przypadkiem pewną historię. Siedział wtedy pod Załatanym Bębnem, gdy jeden żebrak poprosił go o 17 pensów. Mag był wtedy w łaskawym nastroju (przyczyniło się do tego głównie pięć kufli piwa, które przedtem wypił), więc dał nieszczęśnikowi pieniądze. Chociaż słowo "nieszczęśnik" wyjątkowo nie pasowało do żebraka. Większość z nich wygląda jak chodzące nieszczęście*. Jest to specjalny wymóg, którego żąda Gildia Żebraków.
Ten z kolei wyglądał, jakby był dziedzicem bardzo, ale to bardzo bogatej rodziny. Dość młody, nosił z lekka arystokratyczne ubranie. Dało się jednak w wyczuć biedotę. Wykładowca ją wyczuł, więc zapytał:
- Jak ci na imię, młodzieńcze?
- Renedian de Marche, proszę pana.
- Nie wyglądasz na żebraka.
- Ale nim jestem, proszę pana.
- W takim razie, dlaczego nosisz się bogato?
Renedian nachylił się do wykładowcy i powiedział:
- To mój drobny sekret, proszę pana.
Mag był już lekko pijany, inaczej nie powiedzałby:
- Powiedz mi, bo inaczej...
- Bo inaczej co? - zapytał Renedian wyzywająco.
- Przejdę się do Gildii Złodziei.
Chłopak zbladł.
- Nie zrobi pan tego - powiedział.
- Ależ zrobię.
Renedian rozglądnął się nerwowo i szepnął do wykładowcy:
- Na zewnątrz.
Mag kiwnął głową.

*Chodziło o sprawę dostawania większych pieniędzy. Jednak większe sukcesy odnosili ci, który wyglądali jak kupa śmieci.

Kor · Moderator Wiek: 30 Dołączył: 25 Kwi 2004 Skąd: Mstuff

I.Inni · Wiek: 20 Dołączył: 09 Wrz 2004

Tak, tak... Takie coś NAPRAWDĘ istnieje (pisałem ze słuchu, nie wiem czy brzmi to dokładnie tak).