Ulice Ankh-Morpork

Jakoś nie bardzo ogarniam po co robić Greatest Hits ze Świata Dysku, bo przecież wszyscy mamy te książki z pozaznaczanymi ulubionymi fragmentami na marginesach

Żal mi hajsu na to, ale dla die-hard maniaków rzecz całkiem fajna. Prędzej jednak kupiłbym książkę kucharską albo Where's My Cow?

Obsada = najwięcej kontrowersji. Nie podeszło mi wiele rzeczy w Kolorze Magii (np. stary Rincewind... czy Jeremy Irons, który generalnie nie przekonał mnie, że ma w jednym palcu całe Ankh-Morpork), ale tutaj jestem szczerze zaskoczony. Patrząc na Moista, na nowego Vetinariego.. To wszystko wygląda naprawdę ciekawie i już nie mogę się doczekać kwietnia, kiedy ma nastąpić rzekoma premiera.

Wielkie dzięki dla Pasikorka za linki, bo zapomniałem już o całej tej sprawie, a teraz - mam na co czekać!

Właśnie szukałem jakichś informacji na temat tej książki po necie - recenzji konkretnie - i aż smutno, że mój pierwszy post na forum trafi do tego wątku

Znudzony marszem po galerii handlowej z kobietami wszedłem do niegdyś przyzwoitego Matrasa, który aktualnie przemianowano na Świat Książki, czyli prawdopodobnie najbardziej chłamowatą księgarnię pod słońcem... I pośród poradników Coelho jak żyć właściwie i skąpej półki z fantastyką, głównie polską, dotarłem do Pratchetta. Tam obok zobaczyłem jakieś przenośne drzwi w kolorach identycznych i od razu wyrwałem to z półki zastanawiając się czego to Prachetta nie czytałem.

Zdziwiłem się i zażenowałem, że Prószyński posuwa się do tak żenującej techniki promocyjnej jednocześnie zachwycając się jak bardzo jest skuteczna.

Zainteresowany i zaintrygowany opisem "na dupce" jako to przetłumaczono w naszym kraju w końcu jakiegoś mistrza fantastyki porównywanego z Pratchettem otworzyłem to dzieło i zacząłem czytać.

Pierwszy akapit
losowe strony ze środka
gdzieś tam coś w trzech-czwartych książki

I przyznaję temu "czemuś" order za najgorsze tłumaczenie, jakie dane mi było czytać. Zero polotu, zero humoru i wszystko, co mogłoby nawet w oryginale dawać radę i bawić zostało spłaszczone przez tłumacza tak bardzo, jak bardzo skrzywdzono niegdyś Tolkiena.
Nie na tę skalę oczywiście, ale..

Taki geniusz, jak Cholewa się trafił raz. Już "Nacja" jest przetłumaczona tak siermiężnie, że ledwie się ją czyta po polsku - ale "Przenośne Drzwi", choć nie debiut tłumaczeniowy Tomasza Wiliusza w ciągu 10 minut sprawiły, że nigdy więcej nie przeczytam nawet fragmentu tekstu przez niego przełożonego.

Dobrze być na filologii i się tym nie przejmować, bo zawsze są oryginały, ale Prószyński wydając takie potworki, jak dla mnie, strzela sobie w stopę. Goddamn, takiego czegoś dawno nie widziałem.

Gdyby ktoś był tak miły i przepisał dla szerszego grona odbiorców tutaj coś około dwóch pierwszych akapitów książki - myślę, że to by wystarczyło jako wystarczający przykład czegoś, na co pieniędzy nie powinno się marnować