Ulice Ankh-Morpork

1 Dibbler, Śmierć, Nadrektor
2 Rob Rozbój
3 Agnua
4 Śmierć
5 Niania Ogg
6 Nadrektor
7 Nobby Nobbs
8 GSP Dibbler

Może 10, mało, wiem. Ale chciałem ukazać iż "ludzkość" śmierci sama w sobie objawia się kiedy rozumie on jej istote. Żyć by umrzeć. Pisałem dłuuugi post, ale mi się przegadarka deletla. nie bede znowu pisal tyle xd

Jesztem Greebo, potem Gytha. Najmniej Vimesa. ok. 63 % Deatha

Ja? No cóż, od jakiegoś czasu szukałem forum o ŚD, ze względu na moje otoczenie. Sam ostatnio myślę nad opowiadaniem Fan-Fiction ŚD, jednak bez konkretngo powodu to odkładam. Muszę wziąć się w garść. Mojej twórczości możecie zakosztować w temacie "Koniec Śwaiat Dyskiu". Dość luźna historyjka, ale nie popuściłem postaci. To ostatnie staram się robić jak wielu autorów. Dochodzę do ważnej chwili książki i...? Piszę coś innego niż miałem zamiar. Np. Ostatnio napisałem krótką historyjkę o Samie Vimesie. Mialem zamiar, dać Vimesowi możliwość uwolnienia bestii. Jednak usłyszałem głos w głowie "Chyba jesteś chory" i zacząłem myśleć o bestii, która czai się gdzieś w zakamarkach i mojego umysłu. A kiedy ja rozmyślałem, moje palce pisały same, i ostatecznie Sam zamiast zabić Carcera, który uciekł, kopnął go w krocze i zawlókł ponownie pod Vetiego.

Zagłosowałem na Rincewinda, Potem są Straż i Śmierć. Wiedźmy mi jakoś ciężko wchodzą, a Akwili jest bardzo mało i niw ma tego czegoś. Jednostrzałówki ostatnio też sa lepsze.

Osobiście jestem przeciwko końowi dysku jako takiemu... Wolałbym urwanie. Na pewno powstałyby wtedy kontynuacje różnych osób, jednak nie tak dobre, to mimo wszystko zawsze coś. Albo Fan-Fiction, na blogach, forach... Ale spójrmy na to inaczerj. Jak dysk miałby zostać zniszczony? Cóż... Zastanówmy się. Jak ja bym to napisał? No cóż, może coś takiego:

"
- W KOŃCU CIĘ DORWAŁEM, CWANIAKU. - rzekł Śmierć, patrząc w twarz Leżącego na podłodze jego domu Rincewinda.
" Cholera... Jak ja się tu znalazłem...? A tak. Mort..."
Zaczeło się, kiedy Rincewind podczas jednej ze swoich wypraw spotkał byłego ucznia Śmierci - Morta. Oczywiście żaden z nich nie wiedział, kim jest tek drugi. Mag udał się do domu chłopaka, gdzie spotkał jego żonę i - aktualnie przebywającą na wakacje córkę.
- Jestem Rincewind, Mag. - przedstawił się, nie dostrzegając błysku w oku Sandry. Zamieniła kilka słów szeptem z matką, która odwróciła się i zwróciła do gościa.
- Chciałabym, żebyś poznał mojego ojca. Przybranego, niestety.

Po jakimś czasie byli już w tym miejscu, w fiolecie i czerni, gdzie krzątał się pomocnik Śmierci - Alfred.

- On Czeka. - mruknął i wskazał im drzwi po lewej stronie.
Weszli.
- RINCEWIND... CHODŹ ZE MNĄ. MUSZĘ CI COŚ POKAZAĆ. - odezwała się siedząla przy biurku, wstając i weszła do innego pokoju, pełniego klepsydr. Mag poszedł za nią nękany złymi przeczuciami, dostał w twarz... I leżał w tym miejscu.
- To nie sprawiedliwe!
- NIE MA SPRAWIEDLIWOŚCI. JESTEM TYLKO JA.
- Och...
"Wypowiedz nas..." - podpowiadały w jego głowie słowa zaklęcia.
rincewind uznał, że i tak niec gorszego nie może się stać. Po kolei wymawiał słowe, a klepsydry zaczynały się trząść. Kilka pękło. Następne. Popękały klepsydry bogów. Zostały trzy, w dziwny sposób stojące obok siebie. Napisy to były: Rincewind, Śmierć... A'Tuin.
- PRZESTAŃ.
Rincewind chciał, ale nie mógł. Śmierć ręką stłukł jego klepsydrę. Dżwięk dziwnie zgłośniał. Pękły też one... W miejscu, gdzie był żółw, wszystko zniknęło. Koniec.
Ostatnie słowa Śmierci przed wyparowaniem kompletnie do niego nie pasowały. Przez sekundę wyglądał, jak niski, zgrabiony człowiek z brodą, w czarnej szacie z kosą.
- Cholera. - zaklął i zniknął. Jak cały Świat Dysku.

Koniec."

Jak wam się podoba?

Ja nie czytuję tych książek po angielsku, nawet całej serii po naszemu nie mam. Jednakowoż nigdy nie przeszkadzała mi kolorystyka okładek, na które przestałem zwracać uwagę. Tutejsze kolory również mi pasują. Powód jest dość próżny: Wszystkie postaci wyobrażam sobie młodziej, stroje inaczej itp. Więc okładki często wprawiają mnie w depresję, ukazaniem wyglądu.

[ Komentarz dodany przez: Agata_G: 10 Sierpień 2008, 22:39 ]
Twój post mnie wpędził w depresję. PROZAICZNY powód, zapamiętaj: PROZAICZNY! [i na litość boską: NIE UŻYWAJ WYRAŻEŃ, KTÓRYCH NIE ZNASZ!]