Ulice Ankh-Morpork

Podejrzewam jeszcze kataloński lub baskijski (jest taki język?), ale na tych jego płytach, które mam, to by chyba było na tyle. Muszę sobie przesłuchać.

Na pewno po francusku, angielsku i hiszpańsku, ale czy nie wplata jeszcze jakichś języków to głowy nie dam. Dopóki był liderem Mano Negry, koncentrował się na francuskim i angielskim.

Waw zdobywa niniejszym sprytnie 31 punktów na 60 możliwych i tym samym zgarnia całą pulę, nie popełniając żadnego błędu.

Gwoli informacji pełna odpowiedź:

1. USA/Los Angeles
2. UK/Londyn
3. USA/Los Angeles
4. USA/Los Angeles
5. UK/Sheffield
6. USA/CHicago
7. UK/Crawley (Waw, nie wiedzieć, że Kiurzy są z Wysp???)
8. USA/Seattle?
9. UK/Abingdon (ostatecznie Oxford)
10. UK/Manchester
11. USA/Detroit
12. USA/Las Vegas
13. Islandia, chyba Reykiavik
14. UK/Manchester
15. Belgia/Antwerpia
16. Irlandia/Limerick
17. USA/Nowy Jork
18. UK (Szkocja)/Glasgow
19. UK/Londyn
20. UK/Birmingham

Waw zadaje

Z jakich krajów i miast pochodzą niżej wymienieni wykonawcy (1 punkt za kraj, 2 punkty za miasto).

1. The Doors
2. Led Zeppelin
3. Metallica
4. Rage Against The Machine
5. Pulp
6. Smashing Pumpkins
7. The Cure
8. Soundgarden
9. Radiohead
10. Oasis
11. The White Stripes
12. The Killers
13. Sigur Rós
14. James
15. dEUS
16. The Cranberries
17. Ramones
18. Franz Ferdinand
19. Blur
20. The Editors

Kto da więcej? Szukamy oczywiście w pamięci, nie w sieci.

Na pewno Hendrix, Janis Joplin, Jim Morrison i Kurt Cobain. Nie wiem czy Amy Winehouse też się łapie

Taa, uwspółcześniony brytyjski Sherlock rządzi. Agata, to się nie może nie spodobać.

Zgadzam się z Korkiem, dla mnie to jedna z tych książek, które czytało mi się z najmniejszą frajdą, przeczytałem ją zaledwie raz w oryginale, nie kupiłem tłumaczenia (co jest wydarzeniem bez precedensu) i nie zanosi się na to, żebym miał ochotę do niej wracać w najbliższym czasie. Jak to mówią, zdarza się najlepszym.

A ja nie wierzę, że wchodzę sobie niczego się nie spodziewając na UAM po kilkudniowym świąteczno-noworocznym pobycie offline, a tam zamiast trzech, czekają... 52 nieprzeczytane posty. Normalnie reinkarnacja.

No proszę, ilu czytelników, tyle opinii. Dla mnie w straży przoduje Nightwatch, następnie Fifth Elephant, Jingo, Men at Arms i Thud, a na końcu Straż! Straż!

Dla mnie sam pomysł, żeby sprofanować dzieło Carpentera tym nowym, nomen omen, czymś, zakrawa na bluźnierstwo. Więc raczej nie zamierzam go oglądać w dającej się przewidzieć przyszłości. Wystarczyło mi to, co zobaczyłem w sprytnie zmontowanym filmiku, na którym aktorzy klasycznego The Thing "komentują" trailer nowego.

I tu Waw ma absolutną rację. Wystarczy wielbić Kilgore'a Trouta i Billy'ego Pilgrima oraz ich nieocenionego twórcę, by echolalia wbiła się w pamięć na zawsze, zawód nie ma tu nic do rzeczy.

A spodziewałeś się produkcji skromnej i niezależnej? Akurat w przypadku Władcy Pierścieni holyłódzki rozmach wyszedł przedsięwzięciu (poza małymi wyjątkami) na dobre, więc osobiście jestem dobrej myśli i w przypadku Hobbita. A że Jackson będzie musiał trochę podkręcić akcję, to było oczywiste od początku, nie zapominajmy, że Hobbit w oryginale to taka trochę dłuższa bajka, zwłaszcza w porównaniu z Władcą. Jeśli już zdecydował się ekranizować to w tej kolejności, nie miał wyjścia. Oby ewentualne zmiany pozostały w duchu J.R.R. i będzie git.

Aha, owszem, we Władcy brakowało mi Bombadila, ale nie jestem ortodoksem.

Na start jest Dobry omen. Kor, chorujesz na echolalię? :perv:

No, trzeba przyznać, że momentami zamiłowanie scenarzystów Homeland do twistów nawet za cenę sensu faktycznie przypominało 24, ale generalnie jest to serial lepiej napisany i (zwłaszcza) zagrany, może poza wspomnianym finałem. Finał pierwszej serii 24 był naprawdę mocny. Tutaj tylko się wkurzyłem.

Oj, Shameless US to absolutne odkrycie ostatniego roku w dziedzinie seriali. W moim prywatnym rankingu o włos wyprzedziła go jedynie Gra o Tron, a i to zapewne tylko dzięki wielkiemu sentymentowi, jakim darzę zarówno sagę Martina, jak i Seana Beana. A William H. Macy zwyczajnie wy-mia-ta.

Come to think of it, właśnie mi uświadomiłeś, Bele, że jest jeszcze kilka (trzy, może cztery) książek PTerry'ego, które nadał przeczytałem tylko raz. I Shall Wear Midnight jest jedną z nich.

Z drugiej strony, jest też co najmniej jedna książka Pracza, której nie mam ochoty przeczytać ponownie, jak na razie. I jest nią Nation.

Skończyłem Homeland i o ile cały sezon był świetny, o tyle sam finał mnie niestety mocno rozczarował, a na dodatek punkt wyjścia do drugiego sezonu w efekcie tego finału też wygląda nie najciekawiej. Ale oczywiście obejrzę.

W przeciwieństwie do Dextera, który mnie już chyba ostatecznie zmęczył. W tym przypadku finał szóstego sezonu uważam za kompletną porażkę i ostatecznie podziękuję chyba za dwa kolejne sezony.

Wrócił Hank Moody, ale też nie zachwycił. Na tym etapie trudno scenarzystom czymkolwiek zaskoczyć czy zaszokować. Zafundowali nam trzyletnią przerwę między wydarzeniami ostatniego i obecnego sezonu, tylko po co? Wygląda na to, że wszyscy mają w miarę poukładane życie i nagle spada na nich huragan Hank. Brzmi znajomo? No właśnie.

Z niecierpliwością czekam natomiast na powrót Shameless US. Pierwszy odcinek, podobnie jak w przypadku Californication (Showtime normalnie rozpieszcza międzynarodowych widzów) "wyciekł", ale jeszcze nie widziałem.